و نافرمانى آنها زيانش نزند ، ولى خداوند چون ميدانست كوتاهى آنها را در آنچه كه مصلحت آنها و مايه قوام اجتماع و هستى جامعه امروز و فرداى آنهاست از آن جهت آنان را بفرمان خويش در امر و نهى مربوط ساخت ، و آنها را فرمان داد اما جورى كه به اختيار خود باشند ، و تكليف آسانى بر آنها گمارد ، و پاداش زياد داد و ممتاز كرد بدادگرى و فرزانگى خود مردمى را كه در جلب پسند و دوستى او يكه‌تاز شدند از آنهائى كه در اين مسير كندى ورزيده و نعمتهاى خدا را در نافرمانى او صرف كرده‌اند ، و اين همان فرمايش خداوند عزّ و جل است ، آيا آنان كه مرتكب اعمال زشت و تبه‌كارى شدند گمان كردند رتبه آنها را مانند كسانى كه به خدا ايمان آورده و نيكوكار شدند قرار ميدهيم ؟ تا در مرگ و زندگانى هم يكسان باشند ، ( هر گز چنين نيست ) حكم آنها انديشه بسيار باطل و جاهلانه‌ايست . سپس حضرت دست مباركش را به شانه همام گذارده فرمود : آگاه باش هر كس بپرسد از صفات شيعيان اهل بيت ، آنهائى كه خداوند پليدى را از آنان زدوده و در كتاب خويش آنان را با پيامبر خود تطهير فرموده پس آنها ( شيعيان ) خداشناسان ، كاركنان بفرمان خدا ، اهل فضيلتها و نعمتهايند ، گفتارشان درست ، و پوشش آنها ميانه و معتدل ، و مشى آنها فروتنى است ، بفرمان خداى تعالى گردن نهند ، و در پرستش او زانو زنند ، گذشتند در حالى كه ديدگان خود را از محرمات الهى پوشيده و گوششان را وقف دانش دين نمودند ، نفسشان در پذيرش بلا و مصيبت چنانست كه در رفاه و خوشى ، چون ( خواستشان خواست خدا ) و بقضاء پروردگار خشنودند ، اگر نه اين بود كه هر كدام اجل معينى دارند و قبل از آن مرگشان فرا نرسد ، از شوق ديدار خدا و پاداش و ترس از كيفر ، به ميزان يك چشم بهم زدن هم روحشان در قالب تن نمىماند . آفريدگارشان در برابر آنها عظيم و غير از خدا در چشمشان كوچك جلوه